هر تمدن و دینی، با زبان خود از روزی سخن گفته است که جهان پر از عدالت و آرامش میشود.
وقتی به قصههای کهن، کتابهای آسمانی و حتی افسانههای ملتها نگاه کنیم، ردّ یک حقیقت مشترک را میبینیم:
انسان همیشه باور داشته روزی خواهد آمد که ظلم پایان یابد و دلها به آرامش برسند.
در شرق و غرب عالم، سخن از آمدن نجاتبخشی بوده است.
در ادیان آسمانی، وعدهی برپایی عدالت داده شده است.
حتی در فرهنگهای مردمی، قهرمانان افسانهای نماد همین امید بودهاند.
این امید، فقط یک آرزو نیست؛ بلکه گواهی است بر عطش همیشگی دل انسان به آن معدن آرامش.
انگار همهی دلها ناخودآگاه، چشمانتظار یک حقیقت مشترکاند؛
حقیقتی که تاریخ به آن شهادت میدهد: منجی.
اگر به سنتهای دینی جهان نگاه کنیم، خواهیم دید که مفهوم «منجی» نه یک باور محدود، بلکه حقیقتی فراگیر است:
در مسیحیت، سخن از بازگشت مسیح و برپایی عدالت جهانی است.
در یهودیت، از ظهور ماشیح بهعنوان نجاتدهنده یاد شده است.
در اسلام، بشارت به مهدی موعود، محور امید مؤمنان است.
حتی در آیینهای شرقی، از بودای آینده یا کالکی، تصویر نجاتبخشی برای بشر ترسیم شده است.
این همه نشان میدهد که انسان در همهی فرهنگها و ادیان، انتظار چهرهای واحد را میکشد؛ چهرهای که نه فقط وعدهی عدالت، بلکه نوید آرامش حقیقی برای بشر است.
منجی درنگاه کتب مقدس:
« در آن وقت سرور بزرگ میکائیلی که از جانب پسران قومت قائم است خواهد ایستاد و زمان تنگنایی که از بودن طوائف تا به این زمان نبوده است واقع خواهد شد و در آن زمان قوم تو هر کسی که در کتاب مکتوب شده است نجات خواهد یافت و از خوابندگان در خاک، زمین بسیاری بیدار خواهند شد. بعضی جهت حیات ابدی و بعضی از برای شرمساری و حقارت ابدی…» (کتاب دانیال، ص1567 فصل دوازدهم بندهای 1 – 3)
« خداوند لشکرها چنین می فرماید هنوز وقت قلیلی است که من آسمان ها و زمین و بحر و خشکی را به هیجان می آورم بلکه تمامی طوائف را به هیجان می آورم و مرغوب تمامی طوائف خواهد آمد و خداوند لشکرها می فرماید این خانه را مملو از جلال خواهم کرد» (کتاب حگی، ص1632 فصل دوم بندهای 6-8)
«زیرا که شریران منقطع می شوند اما متوکلان به خدا وارث زمین خواهند شد، اما متواضعان وارث زمین شده از کثرث سلامتی متلذذ خواهند شد» (کتاب مقدس، مزامیر داود، مزمور سی و هفتم، بندهای 9-37)
« 4- ای دختر صهیون بسیار وجد نما و ای دختر اورشلیم آواز شادمانی بده اینک پادشاه نزد تو می آید. او عادل و صاحب نجات و حلیم می باشد »
تورات، سفر زکریا، فصل 9 بند 9
5- « زیرا اینک آن روزی که مثل تنور مشتعل می باشد خواهد آمد و جمیع متکبران و جمیع بدکاران کاه خواهند بود. آفتاب عدالت طلوع خواهد کرد و بر بال های وی شفا خواهد بود » تورات، سفر ملاکی، فصل 4 بند 1-3
– « چون فرزند انسان در جلال خود خواهد آمد، با جمیع ملائکه مقدسه بر کرسی بزرگ خود قرار خواهد گرفت. همه قبائل نزد وی جمع خواهند شد و آنها را از همدگیر جدا خواهد کرد »
انجیل متی، باب 25 بند های 31-33
7- « پس بایست که بسته باشد کمرهای شما و افروخته باشد چراغ های شما و خود باشید مانند کسانی که انتظار می کشند آقای خود را که از عروسی باز آید و در زند دفعتا در را گشایند. خوشا به حال آن نوکران که چون آقا آید بیدار یابد آنها را و من به شما می گویم که به درستی کمر خود را بسته، آنها را نشانید و نزدشان آمده آنان را خدمت خواهد نمود» انجیل لوقا، باب دوازدهم، بندهای 35-37
8- «در آن روزهای بعد از مصیبت، خورشید تاریک گردد و ماه نور خود را باز گیرد و ستارگان از آسمان فرو ریزند و قوای افلاک متزلزل خواهد گشت. آن گاه که پسر انسان را ببینند که با قوت و جلال عظیم بر ابرها می آید.»
انجیل مرقس باب 13 بندهای 24-26
– « اینک با ابرها می آید و هر چشمی او را خواهد دید و آنانی که او را نیزه زدند و تمامی امت های جهان برای وی خواهند نالید» (مکاشفات یوحنا باب 1 بند7)