در باور برخی ادیان، بهویژه در مکتب شیعه، منجی موعود همان حضرت مهدی (عجلالله تعالی فرجه) است.
او فرزند امام حسن عسکری (ع) و از نسل پیامبر اسلام (ص) است.
شیعه معتقد است که ایشان در سال ۸۶۹ میلادی به دنیا آمدند و از همان زمان تاکنون در این جهان زندگی میکنند، اما به فرمان خداوند از دیدگان مردم پنهان هستند.
مهمترین باورها درباره ایشان:
زنده و حاضر در زمین: حضرت مهدی (عج) سالهاست در همین کره خاکی زندگی میکنند و بر اوضاع جهان آگاهند.
غیبت و انتظار: به علت شرایط نامناسب، از نظرها پنهاناند تا زمانی که زمین آماده پذیرش عدالت جهانی شود.
ظهور بزرگ: در زمان مقرر به فرمان خداوند آشکار خواهند شد و جهان را از ظلم و ستم پاک خواهند کرد.
برپا کننده عدالت جهانی: زمین را همانگونه که از ستم پر شده، از قسط و عدل سرشار خواهند ساخت.
امید امتها: در فرهنگ شیعه، ایشان نه فقط برای مسلمانان، بلکه برای همه انسانها مایه امید و نجات خواهند بود.
پیامبر اسلام (ص) بارها خبر ظهور او را دادهاند. در حدیثی معروف فرمودهاند:
«اگر از عمر دنیا جز یک روز باقی نمانده باشد، خداوند آن روز را چنان طولانی میکند تا مردی از اهل بیت من قیام کند و زمین را پر از عدالت نماید، چنانکه پر از ظلم و جور شده است.»
از نگاه شیعه، مهدی موعود:
زنده و حاضر در زمین است؛ هرچند در غیبت به سر میبرد و مردم او را نمیبینند.
راه ارتباط معنوی باز است؛ بسیاری از اولیا و صالحان در طول تاریخ، توفیق دیدار ایشان را یافتهاند.
پناه و تکیهگاه مؤمنان است؛ انسان میتواند در سختیها و دعاها، به ایشان متوسل شود.
موعود همه پیامبران است؛ وعده آمدن او، ادامه همان بشارتهایی است که انبیا در طول تاریخ دادهاند.
به باور شیعه، حضرت مهدی (عج) نه تنها منجی مسلمانان، بلکه منجی تمام انسانهاست؛ و عدالت او جهانی و همگانی خواهد بود
دعا برای ظهور منجی، فقط یک ذکر زبانی نیست، بلکه نشاندهنده آمادگی قلبی و عملی است.
انسان با دعا کردن، هم دلش را به امید ظهور روشن میسازد و هم نشان میدهد که خودش آماده همراهی با اوست.
آنچه که وظیفه ماست در دو چیز خلاصه می گردد:
1. اصلاح خویش؛ یعنی دوری از گناه، دروغ، خیانت و هرچه انسان را از پاکی دور میکند.
درخواست از خدا؛ یعنی از ته دل بخواهد که آن روز بزرگ برسد و خود او لایق همراهی شود.